بدون هيچ ملاحظهء عاطفى ( براى جلب آنها ) است و باصراحت تمام ريشهء چنين تفكر باطلى را در غلوّ و گمراهى آنها اعلام مىدارد ؛ مثلا در سورهء نساء مىفرمايد : يا أَهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَ لا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَ كَلِمَتُهُ أَلْقاها إِلى مَرْيَمَ وَ رُوحٌ مِنْهُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ لا تَقُولُوا ثَلاثَةٌ انْتَهُوا خَيْراً لَكُمْ إِنَّمَا اللَّهُ إِلهٌ واحِدٌ سُبْحانَهُ أَنْ يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا ؛ « 1 » اى اهل كتاب ! در دين خود غلوّ ( و زياده‌روى ) نكنيد و دربارهء خدا غير از حق نگوييد ، مسيح عيسى بن مريم فرستادهء خداست و كلمه ( و مخلوق ) اوست كه او را به مريم القا نمود و روحى ( شايسته ) از طرف او بود . بنابراين به خدا و پيامبران او ايمان بياوريد و نگوييد ( خداوند ) سه‌گانه است ( از اين سخن ) خوددارى كنيد كه براى شما بهتر است خدا ، تنها معبود يگانه است او منزه است كه فرزندى داشته باشد ؛ ( بلكه ) از آن اوست آن‌چه در آسمان‌ها و در زمين است و براى تدبير و سرپرستى آن‌ها خداوند كافى است . قرآن همان‌طور كه مسيحيت را از افراط و غلوّ در مورد عيسى و مادرش برحذر مىدارد همان‌گونه هم يهود را به سبب تفريط و دشمنى و عداوت نسبت به آن دو بزرگوار سرزنش مىفرمايد ، راه ميانهء قرآن اين است كه نه حجيت آنها مستلزم خدا دانستنشان است و نه بشر بودن آنها

--> ( 1 ) . نساء ( 4 ) آيهء 171 .